Get Adobe Flash player

Maandelijks archief: oktober 2012

Terug naar het paradijs

Vandaag is het zover, de koffer is weer ingepakt en we zijn klaar om de reis naar het paradijs nogmaals te maken. Het grote verschil met vorig jaar is dat ik toen nog niet wist dat dit voor mij een paradijselijke ervaring zou gaan worden. Voor veel mensen is nogmaals naar een zelfde plek teruggaan not done omdat het dan geen nieuwe ervaring is en zij zijn op zoek naar zoveel mogelijk ervaringen. Voor mij is dat laatste zeker geen must aangezien ik voor het eerst naar de camping in Le Lauzet ubaye ging in 1976 en er sindsdien al minstens 28 keer geweest ben. Ook daar krijg ik geen genoeg van en ondanks het feit dat een paar keer de gedachte door mijn hoofd is geschoten om eens ergens anders heen te gaan, ga ik ieder jaar terug.

Bali is voor mij vorig jaar een paradijs gebleken. Het kan ook niet anders wanneer je volledig in de watten wordt gelegd door toegewijd personeel dat iedere dag voor je klaar staat. Alle wereldse zaken zoals wassen, afwassen, koken, schoonmaken en tuinieren worden van je afgenomen. Wat overblijft zijn alleen de leuke dingen in het leven en dat in een fantastische entourage, mooi weer, lekker doen waar je zin in hebt, lekker (en gezond) eten en heerlijk tot rust komen.

Maar terug naar zondag 28 oktober 2012, het is 17:30 uur en het is tijd om de reis naar Schiphol, vertrekhal 2 te maken. Saskia brengt me weg samen met onze nieuwe aanwinst in het leven de Shishu Indy. Het is slecht weer in Nederland, het is koud en het dreigt te gaan regenen. Na verenigd te zijn met de leden van ons reisgezelschap nemen we afscheid van de achterblijvers en gaan richting de check-in voor het afgeven van onze koffers. De volgende stop is de douane waar nors kijkende mannen onze paspoorten en boardingpassen bekijken en met enig machtsvertoon aangeven dat je verder mag naar de volgende fase. We komen nu in het gebied waar alleen mensen mogen verblijven die op het punt staan te vertrekken naar zeer uiteenlopende bestemmingen. Hier wordt traditiegetrouw een stop bij de McDonald’s ingelast om voor het vertrek nog even aan de menselijke behoefte te voldoen.

Om 19:40 uur moeten we boarden, het is een hele wandeling naar gate E24 waarvandaan de Boeing 777 ons in eerste instantie naar Singapore gaat brengen.

Het vertrek staat gepland om 21:00 uur maar door de drukte wordt dit ongeveer 20 minuten later. Maar dan is het zover, de krachtige motoren brengen ons naar grote hoogte. Rustig kabbelend en met een klein beetje turbulentie worden we veilig om 16:20 uur plaatselijke tijd, na ruim 11 uur en 50 minuten op het asfalt van de luchthaven van Singapore neergevleid door de uitstekende piloot van de KLM.
Omdat we wat vertraging hadden opgelopen bij het vertrek uit Amsterdam wordt de stop in Singapore terug gebracht naar slechts 60 minuten, waarin we even de tijd nemen voor een sanitaire stop en het invullen van de noodzakelijke bescheiden om Bali in te mogen. Tijdens de stop kunnen we even een blik werpen op de lucht boven de luchthaven en die ziet er nog niet veelbelovend uit.

Om 17:30 uur kunnen we weer boarden en onze vertrouwde plek in de 777 weer innemen voor de volgende stop op onze reis, namelijk het vliegveld van Denpasar Bali. Ook hier hebben we weer een kleine vertraging ivm een inspectie aan de startbaan. Om 18:00 uur stijgen we op en na een probleemloze reis van 2 uur en 5 minuten worden we ook weer “vlekkeloos” neergezet op het asfalt van Denpasar om 20:05 uur.
Vlekkeloos is in dit geval wat optimaal mogelijk is in Denpasar omdat het een korte landingsbaan is waar de piloot in feite vol op de rem moet om deze grote jongen op tijd stil te zetten.
Op het vliegveld van Denpasar zijn een aantal zaken die op volgorde moeten worden afgewerkt. Als eerste moet een visum worden gekocht van € 21,-, daarna is het zaak om de douane door te gaan. Vorig jaar hebben we hier een lange tijd in de rij gestaan maar dit keer ging het eigenlijk heel voorspoedig.
Dan dienen de koffers van de band gehaald te worden. Dit laatste doen we zelf en laten we niet door een van de klaarstaande hulpvaardige “dragers” doen want daar moet achteraf voor betaald worden en we zijn natuurlijk niet voor niets Nederlanders. Daarna is het zaak om de plaatselijke valuta in te slaan om in onze dagelijkse onkosten te kunnen voorzien.

We storten per persoon altijd een bedrag in de pot zodat gezamenlijke zaken daaruit kunnen worden betaald.  De opname is gemiddeld 2.000.000 Rupiah wat overeen komt met ongeveer € 160,- en daar moeten we deze vakantie een heel eind mee komen. om een voorbeeld te geven betalen we voor het eten per dag per persoon op een normale dag € 4,- en dat is dan voor het ontbijt, de lunch en het diner. Natuurlijk is dat niet alles want we halen ook nog wat boodschappen bij de plaatselijke Hardy’s supermarket.De laatste stap is de scan van de koffers en handbagage, ik heb de narcotica gedumpt in de vuilnisbak na het lezen van de regel dat het smokkelen van drugs op Bali wordt bestraft met de doodstraf. We komen dus probleemloos door deze laatste hindernis. Het is nu zaak om de chauffeur te begroeten die reeds op ons staat te wachten. De verbazing op het gezicht bij het zien van het aantal personen was duidelijk zichtbaar en hij verontschuldigde zich dan ook voor het feit dat hij op 3 personen had gerekend en dus niet voldoende plek had voor ons allemaal. Na te melden dat hij versterking ging regelen nam hij afscheid van ons bij de plaatselijke Starbucks waar in de tussentijd een beker werd gescoord voor de verzameling.

Na ongeveer 20 minuten wachten gaan we dan met twee busjes op weg naar het hotel in Seminyak, waar we de eerste nacht doorbrengen.

Na een nacht lekker liggend slapen en een goed ontbijt is het vervolgens rond 12:00 uur tijd om met een busje bestuurd door onze vertrouwde chauffeur Ketut richting de villa in Lovina Temukus te vertrekken.

Ruim 2,5 uur later komen we aan in een regenachtig Temukus waar we zeer warm worden onthaald bij Villa Branie door Komang Su, Komang Nik en de nieuwe tuinman. Het is toch fijn om te zien dat we afgelopen jaar een goede indruk hebben achter gelaten.

We zijn weer thuis in het paradijs….en het voelt goed.