Get Adobe Flash player

De Sekumpul Waterfalls

Het is dan nu echt zover, vorig jaar was ons bezoek aan de Sekumpul waterfalls letterlijk volledig in het water gevallen en we hadden ons voorgenomen om het dit jaar opnieuw te proberen.

Ook dit jaar dreigt het niet te gaan lukken omdat één van ons last van zijn darmen heeft en niet het risico wil lopen onderweg in de shit te raken. Om deze reden hebben we het al een dag verzet omdat we hadden gehoopt dat het probleem dan wel over zou zijn. Maar dat is niet het geval en we besluiten in ieder geval de dokter te bellen voor de thuisblijver en met z’n vijven de trip naar de watervallen te gaan maken.

We gaan vol goede moed op weg, het is mooi weer en zelfs boven de bergen ziet het er goed uit. Plotseling staan we stil en worden we in korte tijd volledig ingesloten zodat we geen kant meer uit kunnen. Het blijkt om een “Village ceremonie” te gaan waarbij de ceremonie die bij het overlijden van familieleden plaatsvindt als het ware wordt “opgespaard” om de kosten te drukken. Een ceremonie is een dure aangelegenheid die niet door alle families persoonlijk te dragen is. Men kiest er dan voor om een ceremonie te houden voor meerdere overledenen. Het gevolg is in dit geval dat een stoet van honderden mensen de weg op gaat om vanuit een speciaal voor de ceremonie ingerichte plek in het dorp naar de plaatselijke begraafplaats te lopen. Uiteindelijk staan we 1,5 uur in de file voordat we de rest van onze reis kunnen voortzetten.

Inmiddels hebben we een deadline want in de auto vertelt Ketut dat de ceremonie van Komang Su om 15:00 uur begint en ze zou het heel erg waarderen wanneer we langskomen. Deze 1,5 uur tijdverlies komt ons dus nu heel slecht uit, er staat dus nu druk op de ketel!
Zonder al te veel problemen komen we aan bij de parkeerplaats bij de watervallen en we vervolgen onze tocht te voet gewapend met onze camera’s en een handdoek omdat je bij de watervallen naar zeggen volledig doorweekt raakt.

We kopen onze entree kaartjes en lopen naar de eerste stop waar we water kopen voor de rest van de reis. Het zijn 350 treden naar beneden om bij de watervallen te komen en met een gevoelstemperatuur van 38 graden en een vochtigheid van rond de 90% heb je echt wel water nodig.
Het begin van de wandeling gaat redelijk steil naar beneden en ik heb grote problemen met het lopen op mijn slippers. Ik besluit dan ook al snel om mijn slippers uit te trekken en op blote voeten door te gaan.
Waar de trap naar beneden begint neemt Ketut afscheid van ons en benoemd één van ons die er twee jaar geleden al is geweest officieel tot gids. Op de vraag wat hij gaat doen, antwoordt hij; slapen. Op de plek waar we afscheid nemen zijn de watervallen al zichtbaar.

Het is best een lastige tocht naar beneden het is warm en de treden zijn hoog, ik doe dit met een bril met een leesdeel onderin en dat maakt dat je heel bewust naar je voeten moet kijken bij iedere stap om niet naar beneden te vallen. En vallen op deze trap kan catastrofale gevolgen hebben. Het is erg warm en mijn overhemd is al bijna even nat als vorig jaar en geloof me…. dat was nat.

Er zit dan ook niets anders op dan het hemd uit te trekken want het gutst letterlijk van ons af in deze zinderende omstandigheden.

Na enige tijd komen we beneden bij de rivier aan waar we doorheen moeten om bij de watervallen te komen, het blijft ook hier uitkijken want je wil niet met een camera in de rivier vallen. Na de rivier is het nog een klein stukje over een smal modderig paadje tussen het gebladerte door om daadwerkelijk bij de watervallen te komen.

Het is een fantastisch gezicht hoe deze watervallen naar beneden denderen met als gevolg een totale waas van water vanuit waar de waterval neerkomt.

Drie dappere onder ons wagen het om dichter naar de watervallen toe te gaan waarbij de achterblijvers beloven foto’s te maken.
Het is glibberig maar het lukt om heelhuids aan te komen en daadwerkelijk zeiknat te worden in de nevel van de waterval.

Ondanks het feit dat het een behoorlijke onderneming is om er te komen is het de moeite absoluut waard en ook dit moet je echt gezien hebben en vooral ook meegemaakt hebben.

Het is met een foto alleen toch lastig om te laten zien wat een geweld dit is, hieronder twee filmpjes om meer “het gevoel” te geven.
watervalbeekje
We hadden in deze fantastische omgeving nog best wat langer kunnen vertoeven maar vergeet niet, we hebben een deadline en we moeten dus zo snel mogelijk terug. We beginnen vol goede moed aan de weg terug, de eerste hindernis is de rivier die best lastig is over te steken en hier en daar wordt dan ook een helpende hand toegestoken.

We hebben het warm gehad op de heenweg maar we kunnen ons op het moment dat we de rivier oversteken nog niet voorstellen wat ons nog te wachten staat. 350 treden omlaag was een klus maar om deze ook weer omhoog te gaan in deze omstandigheden zal menigeen niet overleven. Je hartslag wordt opgepompt tot enorme hoogte die je dwingt om regelmatig te stoppen. Daarnaast gaan je poriën open en loopt het nu echt met stralen van je af. We snappen nu veel beter waarom Ketut boven aan de trap afscheid van ons nam.
We komen na een ware topprestatie en een maximale belasting van ons menselijk lichaam aan op de plek waar Ketut op ons zit te wachten en we laten ons vallen op de “comfortabele” bankjes. We komen langzaam weer bij….

Na bij te zijn gekomen en we weer in staat zijn om op te staan, betalen we ons water en vervolgen onze tocht terug naar de parkeerplaats. Na bij de parkeerplaats aangekomen te zijn blijkt dat de pech op deze dag nog niet over is. Met de tijdsdruk die er als is komen we er achter dat boven een tasje is blijven liggen met daarin een fototoestel. Ketut twijfelt geen moment en leent een motorbike van een aanwezige bouwvakker en rijdt zo snel hij kan terug naar boven. Ongeveer 10 minuten later komt hij terug met de camera en we kunnen nu echt aan de terugweg beginnen die nog even onderbroken wordt door een bezoek aan de Hardys.

Even over 15:00 uur komen we aan bij de Villa en zijn dus nog bijna op tijd voor de ceremonie. De dokter is langs geweest voor onze achterblijver en heeft voor 1.000.000 Rupiah (€ 80,-) aan medicijnen achter gelaten. We hopen van harte dat dit de oplossing gaat geven, bij navraag horen we dat de dokter die wij bellen in de volksmond “Dokter Dollar” wordt genoemd en dat is blijkbaar niet voor niets.

Even later vertrekken we met Ketut in de auto richting de ceremonie van Komang Su

Mobiel Wifi Breedband Default Mobiel Wifi Breedband Default

2 reacties op De Sekumpul Waterfalls

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *