Get Adobe Flash player

Snorkelen bij het Menjangan eiland

We spreken af om 09:00 uur om de trip naar het westen van Bali te maken naar het nationaal park. We zijn in 2012 wezen snorkelen bij het Menjangan eiland in het Nationaal Park en dat was een fantastische ervaring. Een goede reden om deze trip nog een keer te maken.
De beide Komangs zijn vandaag iets eerder begonnen om ervoor te zorgen dat het ons aan niets ontbreekt tijdens het ontbijt. Voordat we vertrekken verzorgen ze ook nog onze lunch voor op de boot die bestaat uit 6 keurige doosjes gevuld met overheerlijke nasi goreng, een eitje en twee plakjes komkommer.
IMG_5337DSC_2261
Uitgerust met handdoeken en zwemkleding stappen we in het busje van Ketut die ons staat op te wachten. Het is een reis van ongeveer 1 uur om bij het nationaal park te komen. Vanaf Temukus waar het landschap behoorlijk groen is veranderd het landschap al heel snel naar droog en dor. Veel huizen langs de weg staan leeg of zijn vervallen en naar het lijkt is het leven in dit deel van Bali nog minder makkelijk.
Op een gegeven moment zien we langs de weg grote groepen stilstaande scooter bestuurders staan die lijken te wachten op iets. Een paar honderd meter verder krijgen we antwoord op de vraag wat hier de oorzaak van is. De polisi voert een controle op papieren uit bij scooter bestuurders en de bestuurders die we eerder tegenkwamen waren schijnbaar gewaarschuwd door andere bestuurders en stonden te wachten tot de controle over was.
Dit fenomeen herhaalt zich na de plek waar gecontroleerd wordt, ook hier grote aantallen wachtende scooter bestuurders. Rustig rijden we verder door dit nog steeds dorre gebied en met een korte onderbreking voor een gebed bij een tempel aan de kant van de weg van onze chauffeur Ketut komen we aan bij het nationaal park. De weg wordt aangeduid met een mooi bord. Het mooie bord staat in schril contrast met de prehistorische weg die we op rijden. Deze weg is nog in de originele staat van honderden jaren geleden en al schommelend komen we aan bij de plek waar de voorbereidingen en de betalingen voor het snorkelen en eventueel duiken kunnen worden gedaan.
Als eerste gaan we onze uitrusting ophalen bij het afgiftepunt, we passen wat flippers en krijgen onze brillen en snorkels uitgereikt. Vorig jaar hadden we een gids met de naam Hari, die zichzelf de roepnaam Hari potter had gegeven. Hari had een eigen onderwater camera bij zich waar we onze eigen SD kaart in mochten doen en hij heeft toen alle foto’s genomen. Dit jaar is Hari niet beschikbaar omdat hij al op weg is met een andere groep die aan het duiken is bij het eiland. Dit jaar hebben we een gids met de naam Kadeh een gids zonder eigen camera want bij het afgifte punt voor de uitrusting zit een jongen die zijn camera aanbiedt voor de prijs van Rp 250.000 en we besluiten dat aanbod aan te nemen. Voor de uitrusting betalen we bij elkaar Rp 200.000.
We zijn nu klaar voor de volgende fase, het betalen voor de boot, de schipper en de gids. Natuurlijk moet ook betaald worden voor een verzekering zodat we alle risico’s hebben gedekt.
IMG_0096 kopie
De totale kosten voor dit deel komen voor 6 personen uit op Rp 818.000 en dat is toch even snel Rp 250.000 duurder dan vorig jaar. Je merkt overigens overal aan dat het leven op Bali steeds iets duurder begint te worden. Je merkt dat aan het eten maar je merkt dat ook aan de prijs die je betaald voor de reis heen en weer naar het Nationaal park. Vorig jaar betaalde we Rp 400.000 en dit jaar Rp 500.000, de uitleg daarbij is dat de benzine beduidend duurder is geworden. De totale kosten voor deze excursie komen daarmee voor 6 personen op Rp 1.718.000 en dat is inclusief de extra kosten voor de camera Rp 525.000 duurder dan vorig jaar.
Nadat we aan alle verplichtingen hebben voldaan zijn we klaar om te vertrekken naar het haventje waar onze enigszins blauwe boot op ons ligt te wachten. De toestand van de boot is slechter dan die van vorig jaar en we zien onze schipper naast het besturen van de boot ook regelmatig tussendoor even een pomp beweging maken wat ons doet vermoeden dat we lichtelijk water maken onderweg. De grootte van de pomp stelt ons echter gerust dat dit niet zal leiden tot onbedoelde duikbewegingen van boot en opvarenden.
Daarnaast hebben we natuurlijk betaald voor een verzekering dus ons kan niets gebeuren. De reis naar het eiland leidt ons over water met een fantastische kleur die op een foto absoluut niet te vergelijken is met het daadwerkelijke beeld. Ik bedenk me nu dat de ik de werkelijkheid beleef met een zonnebril op en dat filter zit natuurlijk niet over de foto heen.
DSC_2270IMG_5210
Na ongeveer 30 minuten varen komen we aan bij het eiland en leggen we de boot aan tussen twee ander blauwe boten die daar al voor anker lagen.
We voorzien onszelf van zonnebrand, flippers, duikbril en snorkel en laten ons soepel in het zilte nat glijden. Kadeh geeft aan dat we hem moeten volgen en dat doen we natuurlijk gedwee. Onze SD kaart zit bij hem in de onderwater camera en hij zal ons dit keer voorzien van onvergetelijk beeldmateriaal. Terwijl wij al snorkelend genieten van de pracht en praal van het rif en zijn bewoners, zien we Kadeh regelmatig tot een diepte van zo’n 4 tot 5 meter afdalen om zoals hieronder te zien is fantastische plaatjes te schieten van de onvoorstelbare schoonheid van deze flora en fauna.
IMG_5352IMG_5331IMG_5314IMG_5305IMG_5296IMG_5290IMG_5266IMG_5263IMG_5260IMG_5256IMG_5254IMG_5252IMG_5227IMG_5221IMG_5220IMG_5218
Tot aan de lunch vertoeven eerst aan de zuidkant van het eiland, tegen lunchtijd verkassen we met de boot naar de oostkant van het eiland waar bovenop het eiland wat tempeltjes staan en in het eiland een aantal grotten te zien zijn waar vleermuizen zich ophouden. Vorig jaar zijn “voor de lol” dichter naar zo’n grot toe gevaren en ik kan je vertellen de stank is daar onbeschrijflijk. Dit jaar doen we dat dus niet en we leggen aan om te genieten van de lunch die zo zorgzaam door de beide komangs is bereid. Het is een zeer smakelijke lunch en zoals gewoonlijk dus weer genieten.
IMG_5335
Na de lunch tuigen we onszelf weer op en laten ons een voor een weer afdalen in deze wondere wereld. Naast onze boot liggen nog wat andere boten en op een daarvan zien we Hari, onze gids van vorig jaar. We spreken hem aan in de verwachting dat hij ons nog herkent maar dat is voor ons iets makkelijker dan voor hem en dat blijkt ook wel. Hij geeft aan dat hij net getrouwd is en dat we elkaar bij de haven nog wel even zullen ontmoeten.
Na een zeer geslaagde snorkel dag stappen we weer aan boord van de boot en beginnen aan de 30 minuten durende terugreis naar de haven waar we weer probleemloos aanleggen en de pier opstappen. Teruglopend naar de kade zien we in het water een zwart wit geblokte zeeslang (Ular Laut), bij navraag aan onze gids gaat het hier om een giftige slang die volgens zeggen niet snel bijt en gezien de positie van de tanden ook geen ernstig letsel kan veroorzaken. Maar zoals iedere beet van een slang moet ook een beet van deze slang direct behandeld worden om ernstig letsel door het gif te voorkomen.
20131109-132822.jpg
Bij de haven ontmoeten we Hari die zijn best doet te doen alsof hij ons herkent en dat lukt hem aardig. Het blijft een vrolijk mannetje met een glimlach van oor tot oor en een berg humor. Na afscheid te hebben genomen van Hari en Kadeh stappen we enigszins vermoeid het vertrouwde busje van Ketut weer in om op weg te gaan naar onze thuishaven Villa Branie.
IMG_0756IMG_0757

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *