Get Adobe Flash player

Afscheid van een Balineese vriend

In 2011 ging ik voor het eerst op vakantie naar Bali. De dag na aankomst werden we opgehaald door Ketut, de vaste chauffeur van Villa Branie de villa waar we twee weken zouden verblijven.

Regelmatig maakten we uitstapjes naar bezienswaardigheden op Bali. Omdat de afstanden op Bali klein zijn maar het onmogelijk is om heel hard te rijden door de wegen maar ook door het feit dat je altijd via de bergen moet zijn de reistijden lang.

We hebben tijdens deze ritten vele uren met elkaar doorgebracht. Inmiddels ben ik 4 keer naar Bali geweest en ieder jaar hebben we met elkaar opgetrokken. Dit jaar gaan we voor de 5de keer naar Bali en het zal anders zijn dan de 4 keer daarvoor. Er is iets vreselijks gebeurd, Ketut is door een verwaarloosde hondenbeet afgelopen week overleden.

Het verlies van een vriend kan ik gerust zeggen. We hebben elkaar leren waarderen de afgelopen jaren, een vertrouwde hand op mijn rug aan het einde van ons derde bezoek aan het paradijs liet duidelijk blijken dat een vertrouwensband was ontstaan. Je kunt je afvragen wat vriendschap is en wat het betekent. Wanneer mag je iemand een vriend noemen, zijn daar regels voor ? Ik denk dat het een gevoel is.

Wanneer je jaren naar de zelfde plek op vakantie gaat en daar drie weken vertoeft met steeds dezelfde mensen om je heen gebeurd er iets. De mensen op Bali zijn onderdanig en zullen nooit dichtbij komen, dat is anders dan bij ons. Ik heb vaker de neiging gehad om mijn armen om hem heen te slaan zoals we in onze cultuur vriendschappelijk regelmatig doen. Uit respect voor de cultuur doe je dat niet maar het gevoel was er wel.

Afgelopen jaar zijn we voor het eerst bij hem thuis geweest en hebben we mango’s uit zijn eigen boom gegeten in zijn eigen Bale Benong, Hij was trots op wat hij had bereikt en wat hij had opgebouwd en terecht. Hij liet ook wel doorschemeren dat het niet altijd makkelijk was. Het was heel hard werken voor hem. Regelmatig reed hij van noord Bali naar zuid Bali om gasten op te halen. een rit van 4 uur heen en 4 uur terug. Het kwam regelmatig voor dat hij deze rit twee maal op een dag maakte om het geld voor zijn gezin te verdienen. Een rode peper hield hem dan onderweg wakker wanneer hij vermoeid raakte.

Het geloof speelt een enorme rol in het leven van de Hindoestaanse Balinees. Dit was bij Ketut niet anders. Ook familie is heel belangrijk en alles wijkt voor het geloof en voor de familie. Je voelt op Bali ook dat je terug gaat naar de basis van het bestaan en dat het gaat om de dingen die echt belangrijk zijn in het leven. Dat gevoel is ook een belangrijke reden voor de verslaving aan het eiland en de behoefte om ieder jaar terug te gaan.

Vorig jaar heb ik met Ketut vlak voor ons vertrek afgesproken dit jaar samen langs de weg saté te gaan eten. Vol passie vertelde je over het feit dat het heel lekker was en dat het ook nog eens heel goed was voor het libido. De afspraak hebben we bezegeld met een handdruk.

De rit naar het vliegveld afgelopen jaar heb ik intens mee gemaakt en in mijn “Voor de vierde keer afscheid van het paradijs” redelijk gedetailleerd beschreven. Dat dit de laatste rit met mijn vriend Ketut zou zijn kon ik niet voorzien en is nog steeds niet te bevatten.

Ik had hem ondanks de cultuurverschillen willen laten weten dat hij mijn vriend was. Dat gaat niet meer lukken maar ik hoop dat hij het geweten heeft. Het zal nooit meer hetzelfde zijn en we zullen hem nooit vergeten.

De Hindoestaan gelooft in reïncarnatie en dat betekent dat hij inmiddels alweer in een ander lichaam verder leeft. Hij was een oprecht en goed mens en dat zal in zijn volgende leven niet anders zijn.

Mijn medeleven gaat uit naar het gezin dat hij achterlaat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het gaat je goed mijn vriend.

Selamat tinggal

Één reactie op Afscheid van een Balineese vriend

  • Herman Ottink schreef:

    Nadat ik je bericht nogmaals heb ingezien, blijkt dat ik de doodsoorzaak van Ketut heb gemist. Ernstige omissie derhalve.
    Gewoon overheen gelezen en later niet teruggevonden. Excuses voor deze onzorgvuldigheid.
    Tot zover mijn reactie. HermanO.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *