Get Adobe Flash player

Snorkelen op Menjangan island

Het is 06:30 uur op 2 november 2012, de wekker loopt af. We gaan vandaag snorkelen en vertrekken vroeg om ervoor te zorgen dat we de dag zo goed mogelijk benutten. Normaal ontbijten we rond 09:00 uur maar we willen vandaag al om 08:00 uur gaan rijden. Dit betekent dat we de bakker vandaag extra vroeg hebben laten komen en dat iemand op tijd z’n bed uit moet om de bakker van Rupiahs te voorzien. Ik had mezelf als vrijwilliger opgeworpen, vandaar het zetten van de wekker.
Ik druk de wekker weg zoals ik dat thuis ook pleeg te doen, het is namelijk zo lekker om nog even te blijven liggen. Om 06:40 uur ga ik er uit en maak mezelf toonbaar voor zover dat op mijn leeftijd überhaupt nog mogelijk is.
Ik open de gordijnen en open de deuren naar het terras, direct valt op dat op de tafel een witte plastic zak staat. Alle twijfel wordt direct weggenomen door de tuinman die de rekeningen van de bakker uit zijn zak tovert begeleid door de uitleg dat de bakker om 06:45 uur al was geweest. Ik stamel nog dat 07:00 uur was afgesproken en neem de rekeningen van hem over en transporteerde de plastic zak naar de keuken waarmee voor mij de kous af was. Teruglopend naar buiten staat echter uit het niets ineens de bakker voor mijn neus met een duidelijke Rupiah behoefte.
Ik haal mijn portemonnee en haal 200.000 Rupiah te voorschijn. Dankbaar voor dit mooie gebaar krijg ik een hoeveel verfrommeld papier terug wat in schril contrast staat tot de keurig gestreken briefjes die ik hem heb gegeven.
Maar goed, hij is duidelijk gelukkig met deze transactie en daar gaat het uiteindelijk om in het leven.
Ik bewonder daarna het werk van de tuinman die bezig is met het schoonmaken van het zwembad, een bezigheid die ik normaal nooit te zien krijg. Wat ik eveneens nooit zie is de lage stand van de zee in de morgen ofwel in de volksmond het fenomeen eb.

Dankbaar voor deze cadeautjes begint de rest van de familie ook wakker te worden en beginnen we aan een schraal ontbijt, zonder eieren en smoothies.
De beide komangs komen pas om 08:00 uur en het is echt behelpen zonder de kundige en toegewijde ondersteuning van beide dames.

Het is 08:00 uur en de trouwe Ketut staat alweer klaar om ons naar de plek te brengen waarvandaan we onze trip naar het eiland zullen gaan maken. We hebben niets voorbereid en vragen nog even snel of het misschien handig is een handdoek mee te nemen hetgeen bevestigend wordt beantwoord.
We stappen in de Suzuki en vertrekken richting het nationaal park waar het eiland onderdeel van uitmaakt.
Onderweg wordt nog even gestopt voor een religieuze verplichting waarbij Ketut gezeten naast een aap wordt benat en een paar rijstkorrels tussen zijn ogen geplakt krijgt. Om ons heen kijkende zien we ineens een inheemse bewoner die gezeten op zijn stalen ros de haren uit zijn kin probeert te epileren, we kunnen het niet laten dit even op de gevoelige plaat vast te leggen.

Na een reis van 5 kwartier komen we aan bij het West Bali National Park (Taman Nasional Bali Barat). Na een paar minuten rijden op een heel slechte weg komen we aan op de parkeerplaats waar ze ons van alle benodigdheden voor een succesvol dagje snorkelen kunnen voorzien.
We schrijven ons eerst in bij een man die na het vernemen van het aantal personen een indrukwekkende berekening op papier zet met de nog indrukwekkender eindbedrag van 593.000 Rupiah (48 euro)

 

Ineens duikt een klein mannetje op uit het niets en zegt enthousiast en met een big smile “I am your guide for today” , hij stelt zich voor als Harry Potter en neemt ons mee. Op de bon zien we echter dat zijn ouders niet aan Potter hebben gedacht bij de naamgeving want ze noemen hem Hary. Als liefhebber van Engelse humor herkent hij mij direct en verwelkomd mij met mijn artiestennaam Mr Bean.
Hary brengt ons eerst naar de plek waar we de noodzakelijke gear kunnen huren in de vorm van snorkelvinnen, een duikbril en natuurlijk de snorkel. Dit is voor 5 personen een totaal van 250.000 Rupiah (20 euro)
Op de valreep vraagt hary ons of we water bij ons hebben en na een ontkennend antwoord van onze kant, is het advies toch maar even water te halen in het winkeltje. Gewapend met 9 ltr water gaan we op weg naar het schip waarin we onze overtocht zullen gaan maken.

Na in de boot plaats te hebben genomen vraagt Hary Potter of we een onderwater camera bij ons hebben en ook hier moeten we weer ontkennend op reageren. Hij komt bij me zitten en stelt voor dat ik mijn SD card aan hem geef zodat hij hem in zijn waterdichte camera kan plaatsen. Hij geeft aan dat geen normale situatie is en dat we dit niet aan onze chauffeur moeten vertellen. Hary zal ons op deze manier van adembenemende foto’s gaan voorzien.

We maken de oversteek naar het eiland die ongeveer 30 minuten duurt. Onderweg genieten we van de omgeving en de ongekend blauwe kleur van delen van Balinese zee.
alternatief
Aangekomen bij het eiland springt Hary behendig op de steven van ons zeewaardig jacht om het anker uit te gooien.
De kapitein stuurt met veel vakmanschap zijn schip de “haven”  binnen en het is daarna tijd om ons om te kleden tot professionele snorkelaars.

Wat we te zien krijgen is adembenemend mooi en je begrijpt daarmee direct waarom mensen verslaafd raken aan duiken. Je bent geïsoleerd van alles en je wordt één met de wereld om je heen. Je kunt volledig genieten van de fauna van het koraalrif dat rondom dit eiland aanwezig is.
De veelheid aan soorten vissen en koraal is ongelofelijk en is met geen pen te beschrijven. Ik ga het dus ook niet proberen, de volgende foto’s geven een impressie van wat we beleefd hebben.

Na ongeveer een uur snorkelen aan de zuidkant van het eiland nemen we een korte pauze waarna de kapitein het anker licht om ons voor een tweede snorkel avontuur naar de oostkant van het eiland te brengen. Aan deze kant is het water veel rustiger en is het aanzienlijk makkelijker om koers te houden tijdens het zwemmen. Hary heeft aan deze kant van het eiland geen foto’s meer genomen maar dat nemen we hem niet kwalijk. Hary heeft ons van onvergetelijke foto’s voorzien die we zelf nooit hadden kunnen maken.

Voldaan van deze fantastische ervaring brengt de boot ons terug naar het vaste land, waarna we met de Suzuki bestuurd door Ketut vertrekken naar onze thuishaven Villa Branie.

3 reacties op Snorkelen op Menjangan island

  • Veronique schreef:

    Wauw wat mooi zeg!! Geniet en ik hou de site in de gaten! Xxxx groetjes daar

  • Jimmy Nathalia schreef:

    Kikke foto’s …… maare? ……..staan Benny Hill en mr Bean nog ergens op die mis ik volgens mij.

    Massul

    Jim

  • Jimmy schreef:

    Ziet er weer geweldig uit luitjes.

    Al dat water hebben wij hier ook, stelt niks voor ☺ alleen hier ligt t op me dak haha.

    Geniet ervan luitjes ….. het gaat allemaal veel te snel.

    Groetjes Jim

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *